a poza tym Mendes chciał na przykładzie Wheelerów stworzyć też komentarz do Ameryki - tak przynajmniej mi się wydaje - więc musiał pokazać ten proces wymazywania z pamięci wydarzeń i przerabiania Wheelerów na negatywnych bohaterów, którym się dorabia gębę odrzucających żeby wrócić do swojego wyśmienitego snu podpartego wymarzonym kłamstwem p.t. oto jesteśmy i jesteśmy szczęśliwi.

Ja to odczytałem tak, że Mendes oprócz samej histori małżeństwa chciał na koniec powiedzieć coś w rodzaju: “Ja tu uśmiercę mit, ale nie wydaje mi się, że wy przestaniecie w niego wierzyć, najwyżej zatuszujecie to co się wydarzyło, a nawet jeśli nie, to zamiast reakcji pójdziecie w bierność i wyłączanie aparatu słuchowego, żeby się odciąć, byle nie wierzgać, byle nie zaprzeczać, że kobieta która obok siedzi to błąd i to co robicie to także błąd”.

Zresztą powielanie się mitu widać na codzień. Tym mocniej to widać, że w filmie lata 50, a my sobie żyjemy w kolejnym wieku, w innym kraju, który bez większych korekt dąży do tego samego mitu i do tych samych pułapek. Chyba nawet za dobrze rozumiałem to co się dzieje na ekranie, tzn, aż mnie przeraża to, że to co widziałem na ekranie widziałem także w rzeczywistości (nie mam na myśli szczegółów fabularnych, tylko diagnozę).